Çocukluğumda naylon bir leğenin içinde kâğıttan gemiler yüzdürürdüm
Ve isimler verirdim onlara
Bazen içine annemi, babamı, kardeşlerimi birde çok sevdiğim ukuş ninemi alır yolculuklara çıkardım
Naylon bir leğenin içinde çocukluğumu yüzdürürdüm
Gemiler batardı
Ben batardım
Hayaller…
Hayaller ıslanırdı
Deniz zannederdim bir avuç suyu
Yüzerdim
Annem bağırırdı
Ben annemden kaçardım
Şimdi yanımda olsa da keşke bağırsa…
Çocukluğumda naylon bir leğenin içinde kâğıttan gemiler yüzdürürdüm
Ellerimi suya vurup dalgalar yaratırdım
Fırtına olurdum
Deniz benden korkardı
Gemiler batardı
Ben batardım
Hayaller…
Hayaller ıslanırdı
Martı ben olurdum
Turna ben
Birde balık olurdum
Deniz zannederdim bir avuç suyu
Yüzerdim
Annem kızardı
Omzumdan tutup beni sımsıcak göğsüne sarardı
Şimdi yanımda olsa da keşke sarılsa…
Çocukluğum geçti
Naylon bir leğenin içinde batırdığım kâğıttan gemilerle
Sonra büyüdüm
Naylon bir leğen yaptım dünyayı
Ne çocukluğumdan vazgeçebildim ne de batırdığım gemilerden
Gemiler battı
Annem gitti
Hayaller…
Hayaller ıslandı
Çocukluğumu kaybettim kâğıttan gemilerde…
İlhan Önal – Kağıttan Gemiler



- SandaL
- Güzel Sözler
- 20 Mart 2015 - 19:23
- Yorum Yok
- 1285 Görüntülenme
anne için şiirler Çocukluğumu kaybettim Çocukluğumu kaybettim kâğıttan gemilerde duygusal şiirler güzel şiirler kağıttan gemiler şiiri kaybedilen anne için şiir kaybedilen anne için söz